همانطور که سگ های محبوب وارد سال های طلایی خود می شوند، کاهش عملکرد بدن اجتناب ناپذیر می شود و بی اختیاری ادرار اغلب به عنوان یک موضوع دلخراش و چالش برانگیز برای صاحبان حیوانات خانگی ظاهر می شود. برای بسیاری، مانند صاحب یک اشاره گر مو کوتاه آلمانی (GSP) 13 ساله، انتقال از یک همراه پرانرژی به یک سگ سالخورده که تصادفات شبانه را تجربه می کند، چالش های مهمی را هم برای راحتی حیوان و هم برای روال زندگی خانگی ایجاد می کند.
مورد GSP 13 ساله مبارزات مشترک را نشان می دهد. در حالی که بیاختیاری گاه به گاه در طول سالهای جوانتر به عواقب جراحی عقیمسازی نسبت داده میشد، افزایش اخیر فراوانی - به ویژه یک شبه - نیاز به توجه دارد. در حالی که مشاوره دامپزشکی ضروری است، راه حل های موقت بلافاصله ضروری می شود.
بسیاری از صاحبان ابتدا به پوشک سگ قابل شستشو روی می آورند، اگرچه مقاومت حیوانات خانگی می تواند مسائل را پیچیده کند. GSP مورد بحث از نشستن یا دراز کشیدن در حین پوشیدن آنها امتناع کرد، و این امر باعث جستجوی جایگزین های یکبار مصرف که تناسب مناسب را با سهولت استفاده ترکیب می کنند، شد.
بی اختیاری سگ سالخورده از علل بالقوه متعددی فراتر از اثرات عقیم سازی ناشی می شود. عفونت های دستگاه ادراری، سنگ های مثانه، بیماری های کلیوی، دیابت و بیماری های عصبی همگی نیاز به تشخیص حرفه ای دارند. معاینه دامپزشکی جامع برای شناسایی مسائل بهداشتی اساسی و تعیین برنامه های درمانی مناسب بسیار مهم است.
مداخلات پزشکی موفقیت چشمگیری در مدیریت بی اختیاری سگ نشان داده است. یکی از مالکان نتایج مثبتی را با Proin (فنیل پروپانول آمین) برای نشانگر آلمانی مو سیمی قدیمی خود (GWP) گزارش کرد. این دارو که از 12 سالگی تا 16 سالگی تجویز شد، کیفیت زندگی را با رسیدگی به مسائل کنترل ادرار به طور چشمگیری بهبود بخشید.
عملکرد پروین با تقویت عضلات اسفنکتر مجرای ادرار، با تجویز دوزهای متناسب با وزن توسط دامپزشکان انجام می شود. GWP از فرمول انتشار زمانی بهره برد که فقط به یک دوز شبانه نیاز داشت و عملاً قسمت های بی اختیاری را از بین می برد.
مورد دیگر شامل درمان با اینکورین (استریول) برای یک GSP 12 ساله بود که با موفقیت تا زمان مرگ سگ در 18 سالگی ادامه یافت. داروی مبتنی بر هورمون با افزایش تنش اسفنکتر مجرای ادرار به طور قابل توجهی موثر بود. مانند همه داروها، نظارت دقیق دامپزشکی و نظارت منظم هم ایمنی و هم کارایی را تضمین می کند.
اقدامات تکمیلی مراقبت در منزل به طور قابل توجهی از درمان های پزشکی حمایت می کند. انتخاب محصولات جاذب مناسب – اعم از پوشک یا پد محافظ – و حفظ پاکیزگی از تحریک و بوی بد پوست جلوگیری می کند. نظارت بر الگوهای مصرف و حذف آب به تشخیص ناهنجاری هایی که نیاز به توجه حرفه ای دارند کمک می کند.
برای سگهای مقاوم به پوشک، سازگاری تدریجی مؤثرتر است. دورههای پوشیدن اولیه کوتاه، که به تدریج با تقویت مثبت افزایش مییابد، اغلب انطباق بهتری را به همراه دارد. پدهای جاذب استراتژیک در مناطق پر رفت و آمد راه حل های جایگزینی برای حیوانات خانگی غیرهمکار فراهم می کند.
مدیریت بی اختیاری سگ های مسن نیازمند صبر و شفقت است. از طریق تشخیص مناسب، درمان هدفمند و مراقبت دقیق، صاحبان می توانند به همراهان مسن خود کمک کنند تا آسایش و وقار خود را در طول سال های گرگ و میش حفظ کنند.
